บทที่ 3
“ฉันไม่มีหลักฐาน และไม่จำเป็นต้องใช้มันด้วย!”
น้ำเสียงของคิมเบอร์ลี่นุ่มนวล แต่กลับแฝงไปด้วยความหนักแน่นอย่างน่าประหลาด “เรื่องที่ฉันไม่ได้มีส่วนร่วม ฉันจะไปรู้ได้ยังไงกันคะ? ถ้าต้องให้ฉันพูดจริง ๆ งั้นฉันคิดว่าเป็นเธอคนนั้นค่ะ!”
นิ้วเรียวขาวราวกับลำเทียนชี้ไปยังวิกกี้ที่นั่งอยู่ข้างกายเร็กซ์ พร้อมตีหน้าเศร้าเชิงตัดพ้อ
วิกกี้หน้าถอดสีไปชั่วครู่ ดูเหมือนเธอจะตั้งตัวไม่ติดที่จู่ ๆ คิมเบอร์ลี่ก็ชี้เป้ามาที่ตน
แต่เพียงพริบตา เธอก็กลับมาตีหน้าซื่อได้ตามเดิม
เธอหมั้นหมายกับเขามานานหลายปี แต่เร็กซ์กลับไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องแต่งงานเลย
ตอนแรกเธอคิดว่าเป็นเพราะตระกูลกุลจันทร์ไม่เห็นด้วย แต่เมื่อก่อนตระกูลกุลจันทร์ก็ไม่เห็นด้วยที่เขาจะคบกับเธอ เขาก็ยังคงเลือกที่จะยืนอยู่ข้างเธออย่างเด็ดเดี่ยว แล้วทำไมครั้งนี้ถึงไม่ได้ล่ะ?
ท่าทีของเร็กซ์ทำให้วิกกี้รู้สึกถึงวิกฤต
เธอร้อนใจ จึงได้วางยาเร็กซ์ หวังจะมัดมือชก ลองดูว่าจะบีบบังคับให้แต่งงานได้หรือไม่
ไม่คิดเลยว่าจะกลายเป็นการเปิดทางให้นังสารเลวคิมเบอร์ลี่ไปได้!
แต่ตอนนี้คิมเบอร์ลี่เป็นฝ่ายยอมรับเอง ถ้าเธอยอมรับตามน้ำไป บางที...
วิกกี้เหลือบมองเร็กซ์ จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินไปอยู่หน้าคุณปู่ แล้วงอเข่าคุกเข่าลงตรงหน้าท่านทันที
ยังไม่ทันได้พูด น้ำตาก็ไหลออกมาก่อน “ขอโทษค่ะคุณปู่ หนูเองก็ถูกบีบจนไม่มีทางเลือกแล้ว หนูรู้ว่าท่านดูถูกชาติกำเนิดของหนู แต่หนูรักเร็กซ์จริง ๆ ค่ะ ถึงได้ใช้วิธีที่สิ้นคิดแบบนี้! ไดอารี่เป็นคนหนูเขียนเอง คนที่ปาปารัสซี่ถ่ายได้ก็คือหนู แต่เป็นเพราะว่าหนูกับคิมส่วนสูงใกล้เคียงกัน รูปร่างก็คล้ายกัน ถึงทำให้คนเข้าใจผิดไป!”
ต้องบอกเลยว่าทักษะการแสดงของวิกกี้นั้นยอดเยี่ยมจริง ๆ
ท่าทางของหญิงสาวผู้บูชาความรักแต่ถูกบีบคั้นจนตรอก เธอตีบทแตกได้อย่างแนบเนียนไร้ที่ติ
ถึงขั้นที่ว่าผู้ได้ยินเป็นต้องหลั่งน้ำตา ผู้ได้ฟังเป็นต้องเศร้าใจ
คิมเบอร์ลี่มองดูอยู่ข้าง ๆ อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจในใจ ๆ
หากเธอแสดงเก่งได้สักครึ่งหนึ่งของวิกกี้ ก็คงไม่พ่ายแพ้ยับเยินถึงเพียงนั้น
“เธอบอกว่าเป็นเธอ แล้วทำไมเมื่อกี้ถึงไม่ยอมรับ?” คุณปู่มองเธออย่างเย็นชา สีหน้ายากจะคาดเดา
หัวใจของวิกกี้เต้นรัว แต่ใบหน้ายังคงเต็มไปด้วยความเศร้าโศก “หนูไม่กล้าค่ะ หนูแค่วิตกไปเองว่าเร็กซ์จะดูแคลนหนู และกลัวว่าพวกท่านจะมองว่าหนูไม่รู้จักรักนวลสงวนตัว”
ท่าทีของเธอที่พร้อมจะยอมรับความเจ็บปวดทุกอย่างเพื่อความรัก แม้แต่คิมเบอร์ลี่เห็นแล้วก็ยังอดที่จะซาบซึ้งไม่ได้
เธอค่อย ๆ โค้งริมฝีปากขึ้น “ในเมื่อตอนนี้พิสูจน์แล้วว่าฉันบริสุทธิ์ และวิกกี้ก็เป็นคู่หมั้นของอาเร็กซ์ คุณปู่ก็ทำให้พวกเขาสมหวังเถอะค่ะ ประกาศความจริงออกไป ให้ทั้งสองคนแต่งงานกัน ข่าวลือในอินเทอร์เน็ตเหล่านั้นก็จะสลายไปเอง!”
ในชาตินี้ เธอเลือกที่จะก้าวถอยออกมาเพื่อ 'สงเคราะห์' ให้ความรักของทั้งคู่สมหวัง
เธออยากจะเห็นนักว่า วันหนึ่งเมื่อเร็กซ์ได้เห็นธาตุแท้ของวิกกี้แล้ว เขาจะมีปฏิกิริยาอย่างไร!
สำหรับเรื่องของวิกกี้ สุดท้ายแล้วคุณปู่ตัดสินใจอย่างไร คิมเบอร์ลี่ก็ไม่รู้
หลังจากที่ถอนตัวเองออกมาได้แล้ว เธอก็หาข้ออ้างเพื่อปลีกตัวออกมา
หลังจากเวลาล่วงเลยจนฟ้ามืด พิมพ์พรรณก็กลับมาด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก
พอเข้ามาในประตู ก็ใช้นิ้วจิ้มไปที่หน้าผากของคิมเบอร์ลี่อย่างแรง
“บอกมาสิลูก ทำไมโอกาสที่ลอยมาถึงที่แล้วถึงได้ทิ้งไปง่าย ๆ แบบนี้?! กระแสในเน็ตก็โหมกระหน่ำซะขนาดนั้น แค่ลูกเปรย ๆ ออกไปว่าคนในคืนนั้นคือลูก คุณปู่ของลูกต้องให้เร็กซ์แต่งงานกับลูกแน่!”
ศีรษะของคิมเบอร์ลี่เอียงไปตามแรงจิ้ม “แล้วยังไงต่อคะ?”
“แล้วยังไงต่อ? ลูกก็จะส้มหล่นได้เป็นคุณนายของตระกูลกุลจันทร์น่ะสิ ชีวิตนี้จะได้อยู่อย่างสุขสบาย มีเงินทองใช้ไม่ขาดมือ มีวันดี ๆ ที่มีความสุขรออยู่อีกมากมาย!” พิมพ์พรรณพูดอย่างเป็นเรื่องปกติ
เร็กซ์คือผู้กุมอำนาจคนต่อไปของตระกูลกุลจันทร์นะ ถ้าคิมได้แต่งงานกับเขาจริง ๆ มีเขาคอยหนุนหลัง สองแม่ลูกอย่างเราไม่ต้องพูดถึงในตระกูลกุลจันทร์เลย แค่ในกรุงเทพฯ ทั้งหมด ก็สามารถเชิดหน้าชูตาได้แล้ว
คิมเบอร์ลี่รู้ว่าแม่ของเธอกำลังคิดอะไรอยู่ เธอย่อมรู้ดีว่าที่แม่ต้องวางแผนร้ายกาจเช่นนี้ ทั้งหมดก็เพื่ออนาคตของเธอเอง
เธอไม่อาจเอ่ยปากตำหนิผู้เป็นแม่ได้เต็มคำ แต่ก็ไม่อาจเห็นดีเห็นงามกับสิ่งที่อีกฝ่ายหยิบยื่นให้เช่นกัน
เพราะในชาติที่แล้ว เพราะชาติก่อน เธอได้ใช้ความจริงอันแสนเจ็บปวดที่แลกมาด้วยหยาดเลือดและน้ำตา พิสูจน์ ‘ชีวิตดี ๆ’ ที่แม่วาดฝันไว้จนถ่องแท้แล้ว!
เธอทำลายฝันอันสวยงามของพิมพ์พรรณอย่างไม่ปรานี “แม่คะ คนคนนั้นไม่ใช่หนู!”
พิมพ์พรรณชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะทำหน้าบึ้ง “นังลูกคนนี้ หลอกคนอื่นได้ แต่หลอกแม่ไม่ได้หรอก”
เธอพูดพลางยื่นมือไปกระชากคอเสื้อของคิมเบอร์ลี่ลงทันที
พริบตานั้น รอยช้ำเป็นปื้นสีเขียวอมม่วงบนผิวขาวเนียนก็ปรากฏแก่สายตา สีหน้าของคิมเบอร์ลี่เปลี่ยนไปเล็กน้อย
พิมพ์พรรณชี้ไปที่ร่องรอยเหล่านั้น “แม่ของแกเป็นคนที่อาบน้ำร้อนมาก่อน รอยบนตัวแกพวกนี้หมายความว่าอะไร คิดว่าแม่จะไม่รู้เหรอ? คืนนั้นตอนที่ลูกกลับมา ถึงแม้จะจงใจย่องเบา ๆ กลัวว่าจะปลุกพวกเรา แต่แม่ก็ยังรู้อยู่ดี นังหนูโง่เอ๊ย มีโอกาสดี ๆ อยู่ตรงหน้าทำไมถึงไม่รู้จักคว้าไว้ กลับผลักไสไปให้วิกกี้ นังผู้หญิงหน้าซื่อใจคดนั่นไปทำไม?!”
คิมเบอร์ลี่มองแม่ด้วยความทึ่งอยู่ลึก ๆ ไม่ใช่เพราะถูกจับไต๋ได้ แต่เพราะไม่คาดคิดว่าแม่จะมองทะลุเปลือกที่จอมปลอมของวิกกี้ได้เช่นกัน
ก็ขนาดคนที่ฉลาดหลักแหลมอย่างเร็กซ์ ยังถูกเธอปั่นหัวเล่นอยู่ในกำมือไม่ใช่เหรอ
คิมเบอร์ลี่จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ “แม่คะ แม่คิดจริง ๆ เหรอว่าถ้าหนูแต่งงานกับเร็กซ์แล้วจะมีชีวิตที่ดีได้?”
“มะ...หมายความว่ายังไง?” แต่งงานกับเร็กซ์แล้วจะไม่ดีอีก แล้วต้องแบบไหนถึงจะเรียกว่าดี?
คิมเบอร์ลี่กล่าว “ตัวถ่วงคนหนึ่ง วางยาผู้สืบทอดตระกูลกุลจันทร์ในอนาคตเพื่อปีนขึ้นเตียงบีบบังคับให้แต่งงาน ที่สำคัญที่สุดคือ อีกฝ่ายยังมีศักดิ์เป็นคุณอาของหนูตามกฎหมาย อย่าว่าแต่คนในตระกูลกุลจันทร์เลย แค่คำครหาของคนภายนอก ก็มากพอจะทำให้หนูไม่มีที่ยืนในสังคมแล้ว”
เธอหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะทิ้งท้ายด้วยเหตุผลสำคัญที่สุดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ยิ่งไปกว่านั้น คนที่เร็กซ์รักมีเพียงวิกกี้คนเดียว ถ้าเป็นเพราะหนู ทำให้เขาไม่สามารถแต่งงานกับคนที่เขารักได้ แม่คิดว่าเขาจะปล่อยหนูไปเหรอ?”
พิมพ์พรรณถึงกับสะอึกจนพูดไม่ออก เธออ้ำอึ้งอยู่พักใหญ่ ก่อนจะเค้นคำพูดออกมาได้ประโยคหนึ่ง “แต่แม่ทนใช้ชีวิตที่ต้องคอยดูสีหน้าคนอื่นไม่ไหวแล้ว ทำไมลูกถึงจะ...”
“ไม่ได้ค่ะ!” น้ำเสียงของคิมเบอร์ลี่เด็ดเดี่ยว “นอกเสียจากว่าแม่จะกล้าไปบังคับให้เร็กซ์แต่งงานกับหนู!”
ปากของพิมพ์พรรณขมุบขมิบ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก
เมื่อเห็นว่าแม่ล้มเลิกความคิดไปชั่วคราว คิมเบอร์ลี่ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างอ่อนล้า “แม่คะ แม่ช่วยไปซื้อยาให้หนูหน่อยได้ไหม?”
“ยาเหรอ? ลูกไม่สบายเหรอ?” พิมพ์พรรณรีบนั่งยองๆ ลงตรงหน้าเธอด้วยความเป็นห่วงทันที
หัวใจของคิมเบอร์ลี่อ่อนยวบลง “เปล่าค่ะ แต่เป็นยาคุมฉุกเฉิน”
พิมพ์พรรณเข้าใจในทันที เธอมองคิมเบอร์ลี่ด้วยสายตาที่ซับซ้อน สุดท้ายก็พูดออกมาได้เพียงประโยคเดียว “ลูกเอ๊ยลูก บอกแม่ทีสิว่าลูกทำไปเพื่ออะไรกันแน่?!”
เพื่ออะไรกันแน่นะ?
คิมเบอร์ลี่ทาบฝ่ามือลงบนหน้าท้องอย่างแผ่วเบา
ตอนแรก เป็นเพราะความรักจริง ๆ ถึงได้เห็นเร็กซ์ทรมานขนาดนั้นแล้วอยากจะช่วยเขา
ต่อมา เป็นเพราะความหวังอันริบหรี่ในใจที่ปรารถนาว่าสักวันหนึ่งความฝันจะเป็นจริง จึงได้พยายามอย่างสุดชีวิตเพื่อคว้าความเป็นไปได้เพียงหนึ่งเดียวเอาไว้
แต่สุดท้าย เมื่อเร็กซ์ใจร้ายถอดไตของนินาออกไปเพื่อลูกนอกสมรสของเขากับวิกกี้ ทำให้เธอติดเชื้อจนเสียชีวิต เธอก็ได้ตาสว่างในที่สุด
คนบางคน ตั้งแต่แรกก็ไม่ใช่คนที่เธอจะรักได้ หรือคู่ควรที่จะได้มา
ดังนั้นในชาตินี้ เธอพอแล้ว... ไม่ขอแลกชีวิตกับความเจ็บปวดอีกแล้ว!
แม้จะรักนินาสุดหัวใจ แต่เธอก็ไม่อาจเห็นแก่ตัวพาลูกกลับมาเผชิญโลกที่แสนเย็นชาและโหดร้ายใบนี้ได้อีก
ขอโทษนะนินา ยกโทษให้ความเห็นแก่ตัวและความอ่อนแอของแม่ด้วย!
ในชาตินี้... ขอให้ลูกไปเกิดในครอบครัวที่พร้อมจะรักและปกป้องลูกได้จริง ๆ เถอะนะ
